Usłyszał diagnozę, która wielu by złamała. Dla niego stała się inspiracją do otwarcia nowego rozdziału w życiu. Pochodzący z Tarnowskich Gór 70-letni Andrzej Kruszena zdobył tytuł mistrza świata we freedivingu, czyli nurkowaniu na wstrzymanym oddechu. Pod wodą przepłynął 157,5 metra.

Był rok 2017, kiedy Andrzej Kruszena dowiedział się, że ma złośliwy nowotwór i może nie przeżyć. Przeszedł wyniszczającą organizm chemioterapię. - To był najgorszy okres w moim życiu. Chemioterapia uszkodziła mi nerwy. Nie mogłem dotknąć niczego w temperaturze innej niż pokojowa, w przeciwnym razie musiałem się liczyć z okropnym bólem – wspomina Tarnogórzanin dziś mieszkający w Austrii.

Andrzej Kruszena zdobywał wysokie górskie szczyty, zaliczył wyprawę na Alaskę, ma na koncie ekstremalne jazdy motocyklowe. Nie mógł więc tak po prostu poddać się chorobie.

- Na początku wkładałem rękę do zimnej wody, choć wyłem z bólu. Jednak dawało to efekty – później nie czułem mrowienia, odrętwienia. Z czasem zacząłem stosować zimne prysznice, kąpiele w zimnej wodzie na zewnątrz, także zimą – wspomina. Zainteresował się też tematami związanymi z wodą, zaczęło go do niej ciągnąć. I tak trafił na treningi freedivigu do ośrodka olimpijskiego w Salzburgu.

Zaczął pływać pod wodą na jednym oddechu. Jednak to nie treningach osiąga najlepsze wyniki, tylko podczas zawodów. I tak, reprezentując Polskę na mistrzostwach świata w Serbii, wygrał w swojej kategorii wiekowej. Przepłynął pod wodą, na jednym oddechu, obciążony 6 kg ołowiu – 157,5 m. Zajęło to 2 min. i 30 s. Natomiast w konkurencji statycznej, czyli spokojnym leżeniu na wodzie, Tarnogórzanin wytrzymał na jednym oddechu aż 6 min. i 29 s. Było to na mistrzostwach Austrii.

- Będąc pod wodą trzeba wyłączyć myślenie, przestawić się tylko na utrzymywanie funkcji życiowych. Jednocześnie trzeba mieć zaufanie do swojego organizmu, że da nam znać, kiedy zacznie mu brakować tlenu – podkreśla Kruszena.

Tym, którzy chcą spróbować freedivingu radzi, by nigdy nie robili tego na własną rękę. Zawsze trzeba być pod kontrolą osoby zaufanej, przeszkolonej. - Utrata przytomności pod woda w samotności to śmierć – przestrzega nasz rozmówca.

Zapytany o plany, odpowiada: - Nie mam, żyję dniem teraźniejszym, mam świadomość, że kolejnego może już nie być. Pogodziłem się z życiem, biorę to, co daje. Prowadzę treningi judo z osobami niepełnosprawnymi, to daje mi bezcenne doświadczenie. Tak naprawdę to ja się od nich uczę – mówi Andrzej Kruszena.

Bardzo dziękuje żonie Dorocie, która wspierała go w wychodzeniu z choroby i synowi Leszkowi, który się martwił się, że straci swojego tatę. Pozdrawia też naszych czytelników, szczególnie tych, którzy o nim pamiętają i po mistrzostwach świata składali mu życzenia.