Park Redena, ewentualnie park Sielanka, a zazwyczaj Sielanka Redena. W przedwojennych Tarnowskich Górach było to popularne miejsce organizowania festynów ludowych i śpiewaczych, plenerowych spotkań różnych organizacji społecznych i wypoczynku mieszkańców miasta.
Trudno przecenić zasługi, jakie poniósł dla rozwoju górnictwa i przemysłu na Górnym Śląsku Fryderyk Wilhelm hrabia von Reden (1752-1815). Z nazwiskiem dyrektora Wyższego Urzędu Górniczego we Wrocławiu i pruskiego ministra przemysłu wiąże się też historia najstarszego parku w Tarnowskich Górach.
Założony został na wzgórzu, nieopodal drogi do Strzybnicy. Przed laty był terenem długoletniej i intensywnej działalności górniczej, prowadzonej tam już w XVII w. Jak podaje Jan Nowak w "Historii miasta i powiatu Tarnowskie Góry", po ustaniu wydobycia kruszców, około 1830 r., teren wzgórza nabył mieszczanin Opitz. Zbudował na nim willę i zrobił prywatny park.
"Teren urozmaicony hałdami i jarami obsadzono lipami drobnolistnymi, dodając miejscami pojedyncze kasztanowce zwyczajne, jesiony wyniosłe i świerki pospolite. Z czasem wyrosły tam również robinie akacjowe i brzozy brodawkowate, podrosty klonów zwyczajnych, dębów szypułkowych i jarzębiny, krzewy głogu i dzikiego bzu czarnego" – wymienia Tadeusz B. Hadaś w "Historii Tarnowskich Gór".
Wedle ustaleń Jana Nowaka, następnym właścicielem posiadłości na Wzgórzu Redena był aptekarz Jeziołkowski, a z kolei od jego spadkobierców, w 1926 r. nabył ją tarnogórski restaurator Wilhelm Paruzel, udostępniając publiczności i zamieniając w lubiane miejsce wycieczkowe.
W marcu 1929 r. na wzgórzu zapadła się ziemia, przy okazji czego odkryto szyb, ale nie wpłynęło to zbytnio na atrakcyjność parku wycieczkowego Sielanka. Wspomina o nim przedwojenny "Przewodnik po województwie śląskim" Stanisława Berezowskiego, odnotowując sąsiedztwo koszar pułku ułanów i miejskiego zakładu wodociągowego.
W Sielance Redena organizowały festyny Liga Morska i Kolonialna, Polski Czerwony Krzyż, Stowarzyszenie Śpiewaków Śląskich Okręgu Tarnogórskiego i inne organizacje. Często koncertowały w nim orkiestry Związku Rezerwistów i 11. Pułku Piechoty. Zachowały się także relacje z miejskich obchodów święta Konstytucji 3 maja w 1935 r., których uczestnicy po uroczystościach na rynku przeszli do Sielanki Redena. Wstęp na festyny w parku był z reguły płatny. Dla dorosłych oznaczało to zazwyczaj wydatek rzędu 20, 25 lub 30 groszy, dla dzieci i młodzieży i szkolnej – 10 gr. Drożej trzeba było zapłacić za miejsce siedzące.
Po II wojnie światowej park nie powrócił już do dawnej świetności.
– Jako dziecko zapamiętałem przedwojenne festyny organizowane w Sielance Redena, ale nie przypominam sobie, aby po wojnie miasto organizowało tam jakieś imprezy – mówił nam w 2019 r. Stanisław Wyciszczak, senior Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej.
Jak udało się ustalić "Gwarkowi", tak jak przed wojną, także przez pewien czas po niej park pozostawał w rękach prywatnych. Jednak w latach 60. został wywłaszczony w całości. W jego części powstała kawiarnia, jadłodajnia i przedszkole. W ten sposób powierzchnia parku znacznie się zmniejszyła.
W 1998 r. stwierdzono nieważność orzeczenia o wywłaszczeniu. Teren powrócił do osób fizycznych, spadkobierców prawowitych właścicieli. Dawny park ogrodzono betonowym płotem.
Dziś wejście na dawne parkowe włości jest otaśmowany, są tabliczki: teren prywatny, zakaz wstępu, teren budowy. Od strony ul. Opolskiej jest dziura w płocie i niestety widać, że przechodnie od razu potraktowali ją jako miejsce do wyrzucania śmieci.
Jeżeli obecny właściciel Sielanki Redena zgodziłby się pokazać nam teren, żebyśmy mogli zrobić fotorelację, zapraszamy do kontaktu: tel. 604 968 626, [email protected].
Czytaj też: Powiatowe obchody Dnia Edukacji Narodowej