240 lat nieprzerwanej restauratorskiej tradycji i jedna z najstarszych restauracji w Polsce. Wołowa rolada przygotowywana tak jak w domu właścicielki, Leokadii Wójcik. Autorskie ciasta i torty. Restauracja Sedlaczek w Tarnowskich Górach kontynuuje piękne tradycje, ale też nie boi się nowoczesności. Nie tylko w menu łączy stare z nowym. Tego miejsca nie mogło zabraknąć w naszym cyklu poświęconym znanym firmom, działającym w mieście obchodzącym 500-lecie.

Leokadia i Henryk Wójcikowie najpierw dzierżawili restaurację-winiarnię Sedlaczek, potem ją kupili. I od razu postawili sobie trudne zadanie – remont zabytkowego obiektu. Nic nie było robione po łebkach, nad wszystkim czuwał wojewódzki konserwator zabytków. Odkryto XVI-wieczny strop z malowidłami. Konserwatorki odrestaurowywały go przez pół roku, to była żmudna i drobiazgowa praca.

Marzenie młodej dziewczyny

Dla właścicielki Sedlaczka Leokadii Wójcik to miejsce i miasto zawsze miały wartość sentymentalną. Zarówno ona, jak i jej mąż, Henryk oraz ich rodziny bardzo cenią sobie tarnogórskie tradycje i historię. Kiedy więc pojawił się przetarg na dzierżawę lokalu, podjęli decyzję o związaniu się z Sedlaczkiem.

Stanęli przed wyzwaniem – budynek prosił się o gruntowny remont, nie było mowy o szybkim zarabianiu pieniędzy. Bardziej o włożeniu w przedsięwzięcie własnych oszczędności. Remont, który był naprawdę trudnym czasem, udało się z powodzeniem zakończyć, po 3 latach.

Pojawiły się obawy, czy klienci wrócą do lokalu. Zatrudniono znanego kucharza, który miał własne pomysły na menu. Postanowił na przykład wyrzucić z niego roladę. Szybko się przekonał, jak zła była to decyzja. Siłą Sedlaczka są bowiem stare, sprawdzone receptury. O tym, że marka z tradycjami z jednej strony jest plusem, z drugiej obciążeniem przekonała się też synowa pani Leokadii, Justyna Wójcik. Na początku też chciała postawić na nowości i zaskakujące smaki. Z czasem przekonała się jednak, że trzeba tu znaleźć złoty środek.

Jajecznica i szakszuka, schabowy i krewetki

Wołowa rolada jest więc sztandarową pozycją w menu. – Roladę od lat przygotowujemy według jednej receptury, tak jak jadało się ją w domu rodziny mojego męża – mówi Justyna Wójcik. Dominik Wójcik dodaje: – Pamiętam ten smak z dzieciństwa. A jak rolada to tylko z tradycyjnymi szarymi kluskami. 

Nasi rozmówcy przyznają, że klusek robi się u nich mnóstwo. Mają jednego, sprawdzonego dostawcę ziemniaków.

Klienci bardzo cenią sobie także kaczkę konfitowaną, czyli gotowaną w pełnym zanurzeniu w tłuszczu. – Dzięki temu jest miękka i soczysta. W ten sam sposób przygotowujemy też inne mięsa – mówi Justyna Wójcik. Żurek to już domena Henryka Wójcika. Od lat czuwa nad jego tradycyjnym smakiem.

Również przy przygotowywaniu posiłków Sedlaczek łączy tradycję z nowoczesnością, inwestując w nowoczesny sprzęt i technologie. Na przykład kucharz nie musi już tłuc mięsa za rolady, robi to za niego specjalna maszyna, a o higienę dbają wypażarki.

W Sedlaczku możemy też liczyć na przygotowywane na miejscu słodkości. Nieraz robione według autorskich receptur, zawsze tylko z użyciem naturalnych składników. Nie ma tu mowy o sztucznych dodatkach czy polepszaczach smaku.

Trudny biznes

Justyna i Dominik Wójcikowie nie ukrywają, że w dzisiejszych czasach gastronomia jest trudnym biznesem. Stawianie na jakość wiąże się z ceną. Z drugiej strony mówią, że rolada wołowa, w której przygotowanie trzeba włożyć dużo pracy, a mięso jest drogie, kosztuje w sumie niewiele więcej niż pizza. – Niektórzy myślą, że w takim lokalu jak Sedlaczek na pewno zapłacą duży rachunek. Tak wcale nie jest. Za to mają gwarancję, że jedzenie będzie naprawdę dobre – zapewniają właściciele.

Mówi, że trudny dla nich był okres pandemii. Z dnia na dzień stracili możliwość goszczenia klientów. Jednak przetrwali go razem z całą kadrą. A o tym, jak ważni są dla nich pracownicy świadczy fakt, że jedna z kelnerek jest związana z Sedlaczkiem już od 42 lat. 

– Jesteśmy dumni, że przeszliśmy trudny czas z naszą ekipą, że działamy dalej jako rodzinna firma. Ludzie to nasza wartość – przekonują nasi rozmówcy.

Dziś obciążeniem są rosnące koszty mediów. Była już duża podwyżka cen gazu, niebawem okaże się, o ile w górę pójdzie energia elektryczna. – Żyjemy w takich czasach, że z dnia na dzień może się okazać, że koszty wzrosną nam o 10 tys. zł miesięcznie – nie ukrywają właściciele Sedlaczka.

Potomkowie Wrochemów i Donnersmarcków

Kroniki z wpisami gości pokazują, jak wiele znanych osób tu gościło oraz, że przy ważnych wydarzeniach, to właśnie do reprezentacyjnego Sedlaczka zaprasza się notabli. Stołowali się tu np. prezydent Aleksander Kwaśniewski, członkowie delegacji UNESCO, dyplomaci, w tym ambasador Japonii Akio Miyajima, potomkowie rodów Donnersmarcków i Wrochemów, marszałkowie Sejmu, znani aktorzy i artyści, jak Olgierd Łukaszewicz i Janusz Gajos. Śląskiej rolady próbował Adam Michnik, a w tym roku Małgorzata Kożuchowska zabrała tu rodziców na kolację z okazji rocznicy ślubu.

Do tego dochodzą przyjęcia z różnych okazji. 

– Nie mamy kilku szablonowych menu. Zawsze przygotowuję je według indywidualnych upodobań, stylu, ale i dostępnego budżetu. Od pewnego czasu obserwuję też, że prawie zawsze trzeba zaproponować coś pod konkretne diety – bezglutenowe, bez laktozy, bezmięsne czy inne – zauważa Justyna Wójcik.

Oddech historii

Trwa remont elewacji zabytkowego budynku, jak zapewniają właściciele – z dbałością o styl i architektoniczne detale. Remontowana jest też piwnica, przeznaczona pod działalność gastronomiczną.

Jedną z najczęściej wybieranych sal jest ta z renesansowym stropem. Historię można już poczuć w holu, którego sklepienia są zdobione rzeźbami twarzy, każda jest inna. Spora część starych murów jest odsłonięta, w tym te okopcone podczas pożaru. Jest i wnęka, w której kiedyś prawdopodobnie była ewangelicka kapliczka.

W menu znalazł się sprowadzony z Węgier organiczny tokaj, seria limitowana, zamówiona specjalnie z okazji 240-lecia nieprzerwanej działalności Sedlaczka i 500-lecia Tarnowskich Gór. – To też nawiązanie do tradycji, bo winiarnia była na szlaku węgierskiego tokaju – zauważają właściciele lokalu.

I dodają, że Sedlaczek jest najstarszą restauracją na Górnym Śląsku i jedną z 5 najstarszych restauracji w Polsce, które bez przerw prowadzą działalność gastronomiczną. Co ciekawe, tarnogórska restauracja jest i na szlaku Świętego Jakuba, można tu dostać specjalną pieczątkę.

Najbliższa okazja do odwiedzenia Sedlaczka będzie w środę, 11 listopada. To m.in. Dzień św. Marcina, więc w menu nie zabraknie gęsiny, zupy z gęsi i świętomarcińskich rogali.

Czytaj też: Tarnowskie Góry. Zamet w rękach rodzinnej firmy. Cenią ludzi