Przy dworcu kolejowym w Tarnowskich Górach odsłonięto ławeczkę z rzeźbą prof. Mariana Zembali. Uroczystość odbyła się w niedzielę, 25 października, a jej data nie była przypadkowa. Upamiętnienie wybitnego kardiochirurga i transplantologa zorganizowano w rocznicę pierwszego udanego jednoczesnego przeszczepienia serca i płuc w Polsce. Pacjentem był Tarnogórzanin Marek Breguła. 

W 2024 r. Rada Miejska w Tarnowskich Górach nazwała plac przed dworcem PKP imieniem prof. Mariana Zembali.

– Od początku zależało mi na tym, żeby poza placem było coś bardziej znamienitego. Jeżeli nie popiersie, to właśnie ławeczka z rzeźbą przedstawiającą profesora Zembalę – mówi Marek Breguła, radny i pacjent profesora. 

Ławeczka prof. Mariana Zembali stanęła w Tarnowskich Górach

Termin uroczystości miał szczególne znaczenie. Z 24 na 25 października 2001 roku przeprowadzono pierwszy udany jednoczesny przeszczep serca i płuc w Polsce.

– Dzięki profesorowi mogłem być na komunii mojej córki, potem na jej ślubie. Teraz jestem szczęśliwym dziadkiem – wspominał przed laty Marek Breguła. Spotykał się z prof. Zembalą w kolejne rocznice udanej transplantacji, która ocaliła mu życie. Jak podkreślał Marek Breguła, prof. Zembala zawsze znalazł czas na to spotkanie. Nagranie z jednego z takich spotkań puściła Hanna Zembala, wdowa po profesorze. Marian Zembala śpiewał "Sto lat" Markowi Bregule, dla którego transplantacja była drugimi urodzinami. Bez niej jego życie zakończyłoby się 25 lat temu. 

Nigdy nie uważaliśmy się za bogów

Prof. Marian Zembala należał do grona najwybitniejszych polskich kardiochirurgów i transplantologów. Przez lata kierował Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu, rozwijając ośrodek, który stał się jednym z najważniejszych miejsc polskiej kardiochirurgii.

Podczas uroczystości burmistrz Tarnowskich Gór Arkadiusz Czech przywołał wypowiedź prof. Mariana Zembali z wywiadu udzielonego po premierze filmu „Bogowie”. Nawiązując do pracy swojego zespołu, profesor mówił z pokorą: „Nigdy nie uważaliśmy się za bogów i nikomu z nas takie porównanie nawet nie przeszło przez głowę”.

Jak podkreślano podczas spotkania, za dokonaniami profesora stały przede wszystkim troska o pacjentów, odpowiedzialność i konsekwentna walka o ludzkie życie.

Starosta: Niech to miejsce przypomina o wartościach profesora

Do znaczenia nowego miejsca pamięci odniósł się również Adam Chmiel, starosta tarnogórski.

– Niech ten punkt na mapie Tarnowskich Gór codziennie przypomina nam o wartościach, którymi żył profesor Marian Zembala: służbie drugiemu człowiekowi, empatii i dobroci – powiedział.

Starosta przypomniał także, że jako przewodniczący Rady Powiatu Tarnogórskiego miał okazję wręczyć profesorowi Nagrodę Orła i Róży.

To tutaj będzie spotykał ludzi

W uroczystości uczestniczyła rodzina. Prof. Michał Zembala, syn prof. Mariana Zembali nawiązał do książki „Spotkania. Opowieść o wierze w człowieka”, w której jego ojciec opisywał znaczenie relacji z innymi ludźmi.

Jak przypomniał, spotkania z ludźmi kształtowały sposób myślenia profesora, jego podejście do pracy oraz troskę nie tylko o szpital, ale również o lokalną społeczność.

Michał Zembala zwrócił uwagę, że lokalizacja ławeczki przy dworcu ma szczególny wymiar.To miejsce, przez które codziennie przechodzą mieszkańcy i podróżni.

– Trudno wyobrazić sobie lepsze miejsce. Bo właśnie tutaj przez wiele, wiele lat będzie się spotykał z tymi, którzy będą przechodzić codziennie i być może na chwilę się zatrzymać. Może usiąść, podumać, zastanowić się nad tym, co dalej w życiu, a może wspomnieć to, co było wcześniej? Dziękuję za przeznaczenie tego miejsca dla ojca, które pozwoli mu spotykać ludzi – mówił Michał Zembala.

W odsłonięciu ławeczki wzięli udział najbliżsi profesora, w tym jego żona Hanna oraz dzieci, a także przedstawiciele środowiska medycznego i samorządowcy.

Przed poświęceniem ławeczki ks. Tomasz Przybyła, proboszcz parafii Matki Bożej Królowej Pokoju, mówił o znaczeniu serca, aby nie tylko bilo, ale też kochało i było wrażliwe. 

Prof. Marian Zembala – od Krzepic przez Wrocław do Zabrza

Prof. Marian Zembala urodził się w 1950 roku w Krzepicach, studiował w Akademii Medycznej we Wrocławiu. Ukończył ją z wyróżnieniem, otrzymując tytuł „Primus Inter Pares”.

We Wrocławiu poznał również swoją przyszłą żonę Hannę. Ich ślub odbył się w październiku 1974 roku. Tam na świat przyszły także ich dzieci: Michał, Joanna oraz bliźnięta Paweł i Małgorzata.

Zawodowo profesor związał się przede wszystkim z Zabrzem. Od 1993 roku kierował Śląskim Centrum Chorób Serca, kontynuując dzieło swojego mentora, prof. Zbigniewa Religi. Jego działalność naukowa i kliniczna przyczyniła się do rozwoju polskiej kardiochirurgii oraz transplantologii.

Przez wiele lat Marian Zembala mieszkał w Tarnowskich Górach.

Tekst i zdjęcia: Jarosław Myśliwski

Czytaj także: 

W tarnogórskim Titanicu miał powstać market Biedronka?