Tarnowskie Góry. Sklepy, skład wina, mieszkanie burmistrza. Wszystko w ratuszu!

Tarnowskie Góry, Rynek 4 – to adres ratusza. Kiedyś burmistrz nie tylko tam pracował, ale i mieszkał. W piwnicy był skład wina, na parterze działały sklepy. Później miejsce znalazły tam m.in. kasy gazowni, elektrowni czy wodociągów. Był i dramatyczny moment, kiedy podczas budowy spłonął hełm wieży.

Niedawno zakończył się remont sali sesyjnej, która zyskała zupełnie nowy wygląd, częściowo wzorowany na pomysłach niemieckiego architekta Hermanna Gutha, których wcześniej nie udało się wcielić w życie.

W sali sesyjnej mamy amfiteatralny, półokrągły układ stołów i krzeseł. Te drugie to kopie foteli, które widać na zdjęciach z czasów II wojny światowej i których do dziś używa się w gabinecie burmistrza i małej sali narad.

W największej i najbardziej reprezentacyjnej sali ratusza zrealizowano rozwiązania zaplanowane przez niemieckiego architekta. Naszkicował on w konkursowym projekcie malowidła na północnej i południowej ścianie, choć tylko poglądowo. Dziś przedstawiają one Dzwonnicę Gwarków, kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła, zamek w Starych Tarnowicach, kościół ewangelicki i... ratusz.

W miejscu naszkicowanych przez projektanta tarcz herbowych są godło Polski oraz herby: Górnego Śląska, Tarnowskich Gór, Jana II Dobrego Opolskiego i Georga von Ansbach Hohenzollerna. Są też tarcze herbowe rodów Wrochemów i Donnersmarcków oraz powiatu tarnogórskiego.

Na sufitach i ścianach są odnowione zdobienia i boazerie. Klimat tworzą również dwie podświetlane, stylizowane biblioteczki.

Więcej zdjęć odnowionej sali sesyjnej w drugiej części galerii:

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"33876"}

Konkurs na projekt nowego ratusza

Przyjrzyjmy się historii budowy tarnogórskiego ratusza. Kiedy w 1895 r. ogłoszono konkurs  na projekt budynku nadesłano aż 17 propozycji, jednak 11 odrzucono, bo nie spełniały kryteriów. W sumie trudno się dziwić, bo na ich przygotowanie architekci mieli tylko kilka tygodni. Koszt budowy nie mógł przekroczyć 130 tys. marek.

Wygrał Karl Wilde, rządowy budowniczy z Berlina. Jednak do realizacji poszedł pomysł zdobywcy drugiego miejsca Hermanna Gutha, architekta z Charlottenburga. Podobny budynek, z wykorzystaniem fragmentów średniowiecznej budowli, zaprojektował w Jaworze na Dolnym Śląsku.

Budowniczy z Tarnowskich Gór

Budowę ratusza w Tarnowskich Górach, kierowaną przez Carla Benjamina Szameitke, rozpoczęto w 1896 r. Pracami budowlanymi zajęła się tarnogórska firma Emanuela Dziuby. Roboty kowalskie wykonał Gustav Trelenberg z Wrocławia, dekoracje kamieniarskie – pracownia Schillinga z Berlina, a sklepienie sali rady miejskiej – tarnogórskie przedsiębiorstwo Otta Kotzulli.

Prace raczej przebiegały sprawnie, choć zdarzył się i dramatyczny incydent. 19 listopada 1897 r. doszczętnie spłonął hełm wieży. W efekcie nieco opóźniło się oddanie ratusza do użytku. Nastąpiło to uroczyście 11 sierpnia 1898 r.

Klatka schodowa z kutą balustradą

Pierwotnie lokale urzędowe zajmowały tylko pierwsze piętro budynku. W piwnicy, oprócz pomieszczeń gospodarczych, znajdował się skład wina. Parter zajmowały sklepy i mieszkania kupców. Później umieszczono tam kasy: gazowni, elektrowni, wodociągów, miejską i oszczędnościową.

Na drugim piętrze urządzono mieszkanie dozorcy, mieszkanie burmistrza i bibliotekę. W pomieszczeniach dawnego lokum włodarza miasta zachowały się stiukowe dekoracje.

Wrażenie robi okazała klatka schodowa z kutą balustradą z motywem wici roślinnej. Natomiast na poddaszu znajduje się oryginalny mechanizm ratuszowego zegara.

(na podst. materiałów urzędu miejskiego w Tarnowskich Górach)

Czytaj też:

Rodziny w akcji. Ewakuacja, pierwsza pomoc i alarm

Markety Biedronka na celowniku złodziei alkoholu

Radzionków. Nagrody dla nauczycieli i absolwentów

Polowania w Tarnowskich Górach. Podano terminy