Małżonka Edwina, ze strony matki przedstawicielka bardzo wysokiego, powiązanego z Habsburgami rodu, pochodziła z czeskiej i austriackiej szlachty Kinskich. Urodziła się 12 września 1869 r. w Bad Ischl.
Ślub Wilhelminy i Edwina odbył się 20 sierpnia 1895 r. w Wiedniu. Nowożeńcy zamieszkali najpierw w Ramułtowicach, a po śmierci Łazarza IV w grudniu 1914 r. – w Nakle Śląskim. Rolę pierwszej damy Nakła Śląskiego komtessa (tak bowiem kazała się nazywać) pełniła w latach 1914 – 1929, do śmierci Edwina. Para doczekała się pięciorga dzieci, w tym Łazarza V.
Wilhelmina była kobietą bardzo religijną i także nosiła godność Damy Honorowej Zakonu Maltańskiego. Udzielała się społecznie, będąc od 1922 r. przewodniczącą Deutscher Frauen für Tarnowitz und Umgegend (organizacja samopomocowa kobiet niemieckich). Rezygnację wymusiła w początku lat 30. XX w. poważna choroba, która przykuła hrabinę na zawsze do łóżka. Wśród mieszkańców Wilhelmina cieszyła się popularnością. Dbała o ubogie dziewczęta, wyposażała je przed ślubem, toteż kiedy zmarła 16 maja 1943 r., żegnały ją w pałacowej kaplicy tłumy mieszkańców wsi i okolicy.
Fot. Wilhelmina Kinsky von Wchinitz und Tettau
0
0
0
0
0
0
